Polskie tłumaczenie artykułu Fyodora o fingerprintigu
Poluvex, mike, px : wielkie dzięki za pomoc ;)
Autor nie bierze odpowiedzialności za tłumaczenie, które było traktowane jako pouczająca zabawa, jednak wszelkie uwagi i komentarze proszę nadsyłać pod ten adres, zwłaszcza jeżeli będą to błędy rzeczowe, lub stylistyczne utrudniające zrozumienie tekstu. Polskie znaki zostały zakodowane zgodnie z normą ISO-8859-2.
Data ukończenia : 12.XII.2000


ABSTRAKT
Ten dokument opisuje, jak uzyskać informacje o danym hoście poprzez jego
stos TCP/IP. Najpierw zaprezentuję 'klasyczne' metody ustalania OS danego hosta, nie 
angażujące techniki 'stack fingerprinting' (w tłumaczeniu będzie używane to pojęcie, a nie polski
odpowiednik 'odcisk palca stosu' - po prostu brzmi to ładniej. Potem opiszę obecny stan rozwoju 
narzędzi 'stack fingerprinting'.  Następnie będą informacje o różnych technikach
zmuszanie hostów do podawania informacji o sobie. Na końcu opiszę szczegółowo moją
(nmap) implementację, poprzedzoną informacjami, jakie uzyskałem poprzez nmap'a o wielu
popularnych site'ach internetowych.

WSTĘP
Myślę, że użyteczność techniki pozwalającej na wykrywanie jaki OS działa na zdalnym
hoście jest dość oczywista, więc ten rodział będzie raczej krótki. Jednym z
najlepszych przykładów tej użyteczności jest fakt, że wiele dziur w bezpieczeństwie zależy od
wersji OS'a. Powiedzmy, że wykonaliśmy 'test' jakiegoś hosta i znaleźliśmy otwarty port 53.
Jeśli jest to dziurawa wersja Binda, możemy mieć tylko jedną szansę na próbę włamania, ponieważ
zła próba zakończy się 'wywaleniem' demona. Mając narzędzie używające TCP/IP fingerprint szybko
dowiesz się, czy na tej maszynie uruchomiony jest Solaris 2.51 czy Linux 2.0.35 i
'zaaplikujesz' właściwy shellcode.
Gorzej, jeśli ktoś skanuje 500000 hostów w celu sprawdzenia ich OS'ów i
otwartych portów. Wtedy gdy natrafi na (powiedzmy) dziurę w Sun'owskim demonie comsat, może
przeszukać grep'nąć swoją listę w poszukiwaniu 'UDP/512' i 'Solaris 2.6' i natychmiast
dostaje całe strony hostów podatny na ten atak. Należy nadmienić, że jest to zachowanie typowe
dla script kiddies. Nie pokazałeś żadnych umiejętności i nikt nie będzie nawet pod najmniejszym
wrażeniem, że znalazłeś jakieś dziurawe .edu, który nie zpatchowało dziury na czas. Co więcej,
ludzie będą jeszcze pod mniejszym wrażeniem, jeśli użyjesz swojego exploita w celu zniszczenia
rządowej strony WWW ze swoją głupią przemową na temat 'Jaki to ja jestem wielki, a admini
głupi'.
Jeszcze inną możliwością użycia tej techniki jest social engineering. Powiedzmy, że
przeskanowałeś swój cel i nmap zwraca 'Datavoice TxPORT PRISM 3000 T1 CSU/DSU 6.22/2.06'.
Możesz teraz zadzwonić do tej firmy przedstawiając się jako pomoc techniczna Datavoice i
przedystkutować kilka spraw dotyczących ich PRISM 3000. "Chcemy ogłosić dziurę w
bezpieczeństwie, ale wcześniej zależy nam na tym, żeby wszyscy nasi klienci mieli
zainstalowanego patcha - właśnie go wam wysłałem...". Wielu naiwnych administratorów może
przypuszczać, że tylko autoryzowany inżynier z Datavoice może tyle wiedzieć o ich CSU/DSU.
Inną potencjalną możliwością użycia możliwości TCP/IP fingerprinting jest ocena firmy, z którą
zamierzasz handlować. Zanim wybierzesz swojego nowego ISP, przeskanuj go i dowiedz się, jakiego
sprzętu używa. Oferty typu '99$/rok' nie brzmią już tak dobrze, kiedy dowiadujesz się, że mają
gówniane routery i oferują usługi PPP poprzez komputery postawione na Windows.

KLASYCZNE TECHNIKI

Stack fingerprinting jest unikatowym sposobem na rozwiązanie problemu identyfikacji OS'a
zdalnego hosta. Uważam, że ta technika jest bardzo obiecująca, lecz istnieją również inne
metody. Przykre, ale ten sposób wciąż jest najbardziej efektywny spośród innych technik : 

playground~> telnet hpux.u-aizu.ac.jp
Trying 163.143.103.12 ...
Connected to hpux.u-aizu.ac.jp.
Escape character is '^]'.

HP-UX hpux B.10.01 A 9000/715 (ttyp2)

login:

Po co bawić się z całym fingerprintgiem, skoro maszyna aż krzyczy na cały świat, co dokładnie
jest na niej zainstalowane ! Niestety, wielu producentów oprogramowania wyposaża swoje systemy
w takie banery i wielu administratorów nie wyłącza tej informacji. To, że istnieje
fingerprinting i inne sposoby na odkrywanie OS'a na zdalnej maszynie nie znaczy że mamy
pokazywać nasz OS i sprzęt na którym on działa, każdemu, kto tylko zechciał się z nami
połączyć.
Problemy wynikające na poleganiu na informacji z takich bannerów polegają przede wszystkim na
tym, że coraz więcej ludzi decyduje się utajnić te informacje, wiele systemów nie daje za
dużo informacji, a już trywialnym problemem jest umieszczenie w bannerze fałszywych informacji.
Niemniej jednak, czytanie bannerów to wszystko co Ci wiadomo na temat OS'a i jego wersji, jeśli
spędzasz tysiące godzin przed komercyjnym skanerem. W ich miejsce zainstaluj nmap albo queso, a
oszczędzisz swoje pieniądze :)

Nawet jeśli wyłączysz bannery, wiele aplikacji beztrosko podaje takie informacje. Dla przykładu
popatrzmy na serwer FTP :

payfonez> telnet ftp.netscape.com 21
Trying 207.200.74.26 ...
Connected to ftp.netscape.com.
Escape character is '^]'.
220 ftp29 FTP server (UNIX(r) System V Release 4.0) ready.
SYST
215 UNIX Type: L8 Version: SUNOS

Przede wszystkim, w bannerze dostajemy szczegółowe informacje na temat OS'a. Jeśli wydamy mu
komendę 'SYST' dorzuci nam jeszcze więcej informacji.

Jeżeli dostępne jest anonimowe FTP, możemy często zciągnąć /bin/ls lub inną binarkę i
dowiedzieć się, na jaką architekturę został skomplilowany.

Również wiele innych aplikacji podaje sporo informacji. Weźmy dla przykładu stronę WWW :

playground> echo 'GET / HTTP/1.0\n' | nc hotbot.com 80 | egrep '^Server:'
Server: Microsoft-IIS/4.0
playground>

Hmmm... zastanawiałem się, jakiego OS'a używają ci lamerzy :)

Inne klasyczne techniki to rekord info hosta w DNS (chociaż rzadko jest to efektywne) i social
engineering. Jeśli maszyna ma otwarty port 161/udp (snmp), masz właściwe zagwarantowane mnóstwo
szczegółowych informacji używając 'snmpwalk' z narzędzi CMU SNMP oraz 'publicznej' nazwy
(community).

OBECNE PROGRAMY DO FINGERPRINTINGU

Nmap nie jest pierwszy programem do rozpoznawania OS'a za pomocą TCP/IP fingerprintingu. Znany
spoofer ircowy 'sirc' (napisany przez Johana) ma dołączone dość podstawowe techniki
fingerprintingu (od wersji 3 albo wcześniejszej). Próbuje umieścić komputer w kategorii
"Linux", "4.4BSD", "Win95" lub "Unknown" używając kilku prostych testów flag TCP.
Inny program tego typu to checkos, udostępniony w styczniu tego roku przez Shok in Confidence
Remains High Issue #7. Techniki fingerprintingu są dokładnie takie same jak w 'sirc', a nawet
kod w wielu miejscach jest identyczny. Checkos był dostępny prywatnie na długi czas przed jego
publicznym udostępnieniem, więc nie mam pojęcia komu zakosił kod :) Ale żaden nie dziękuje
drugiemu.  Jedną rzeczą, którą dodał checkos to sprawdzanie banneru telnetu, co jest
użyteczne, lecz narażone na problemy opisane wcześniej. [Update : Shok napisał, że w
zamierzeniach checkos nigdy nie był przeznaczony do publicznego udostępnienia, dlatego też nie
zaprzątał sobie głowy podziękowaniami dla twórcy 'sirca' za część jego kodu.]

Su1d także napisał program sprawdzający OS. Nazywa się SS i w wersji 3.11 potrafi
zidentyfikować 12 różnych typów OS'ów. Trochę mam do niego słabość od kiedy wymienił w
credits'ach mojego nmapa z podziękowaniami za część kodu :).

Potem mamy queso. Ten program jest najnowszy i o wiele wyprzedza pozostałe, nie tylko dlatego,
że wprowadza kilka nowych testów, ale dlatego że jakos pierwszy (który widziałem) usuwa OS
fingerprints poza kod. Inne skanery są napisane np:

/* from ss */
if ((flagsfour & TH_RST) && (flagsfour & TH_ACK) && (winfour == 0) &&
   (flagsthree & TH_ACK))
          reportos(argv[2],argv[3],"Livingston Portmaster ComOS");

Zamiast tego, queso przetrzymuje tą informację w pliku konfiguracyjym zmniejszając swój kod i
czyniąc prostszym dodawanie nowych OS'ów - jako dodanie linijki do pliku z fingerprintami.

Queso został napisany przez Savage - jednego z kolesi z Apostols.org ;)

Jeden problem ze wszystkimi opisanymi wyżej programami jest taki, że są ograniczone w ilości
testów fingerprint, co ogranicza z kolei dokładność odpowiedzi. Chciałbym wiedzieć więcej niż
to, że 'this machine is OpenBSD, FreeBSD, or NetBSD', chcę wiedzieć dokładnie który z nich i
mieć jakąś informację o wersji. Tak samo, wolę zobaczyć 'Solaris 2.6', niż po prostu 'Solaris'.
Żeby osiągnąć taką dokładność odpowiedzi pracowałem nad kilkoma technikami fingerprintingu,
które są opisane w następnej sekcji.

METODOLOGIA FINGERPRINTINGU

Jest bardzo wiele technik, które mogą zostać użyte do analizy stosu sieci. Najbardziej
podstawowa - możesz obejrzeć różnice pomiędzy różnymi OS'ami i napisać coś do wykrywania 
tych różnic. Jeżeli zgromadzisz ich odpowiednio wiele, możesz dość ściśle określić OS'a. Na
przykład nmap może dokładnie określić różnice pomiędzy Solarisem 2.4, Solarisem 2.5-2.51 a
Solarisem 2.6. Potrafi także odróżnić kernel Linuxa 2.0.30 od 2.0.31-34 czy 2.0.25.
Oto kilka technik : 

Próba flagi FIN - wysyłamy pakiet FIN (lub jakikolwiek inny bez ustawionej flagi ACK lub SYN) na
otwarty port i czekamy na odpowiedź. Prawidłowe zachowanie (wg. RFC 793) to brak odpowiedzi,
lecz mnóstwo implementacji takich jak MS Windows, BSDI, CISCO, HP/UX, MVS i IRIX odsyłają
odpowiedź RESET. Większość narzędzi wykorzystuje tą technikę.

Próba niewłaściwej flagi - queso jest pierwszym skanerem w którym widziałem ten test. Idea
polega na wysłaniu niezdefiniowanej flagi TCP (64 albo 128) w nagłówku TCP pakietu SYN. Maszyny
z Linuxem wcześniejszym niż 2.0.35 zachowują tą flagę przy przesyłaniu odpowiedzi. Nie
znalazłem innego OS'a podatnego na ten bug, chociaż jest kilka OS'ów które resetują połączenie
po otrzymaniu tak spreparowanego pakietu. Takie zachowanie może ułatwić ich identyfikację.

Próba TCP ISN - pomysł opiera się na znalezieniu wzoru w początkowej sekwencji numerów
wybranych przez implementację TCP przy odpowiedzi na połączenie. Można podzielić je na kilka
grup, takich jak tradycyjne 64K (dużo starszych UNIXów), losowa inkrementacja (nowsze wersje
Solarisa, IRIX, FreeBSD, Digital UNIX, Cray i wiele innych), prawdziwe losowe (Linux 2.0.*,
OpenVMS, nowsze AIX etc.). Komputery z Windows (i kilka innych) używają inkremantacji opartej
na upływie czasu, gdzie ISN jest inkrementowany o stałą, niewielką część podczas każdego
'tyknięcia zegara'. Muszę powiedzieć, że jest to niemal tak proste do odgadnięcia, jak stare
implementacje (64K). Oczywiście moją ulubioną techniką jest 'constant' - te urządzenie zawsze
używają tego samogo ISN. Widziałem to na niektórych hubach 3Com (używają 0x803) i drukarkach 
Apple LaserWriter (0xC7001).

Można również grupować to w mniejsze podklasy, dzieląc np. na inkrementację losową przez 
obliczanie wariancji, przez największą wspólną wielokrotność czy inne funkcje.

W tym miejscu muszę wspomnieć, że generowanie ISN jest istotne ze względów bezpieczeństwa. Żeby
uzyskać więcej szczegółów na ten temat, skontaktuj się z 'ekspertem od bezpieczeństwa' 
Tsutomu "Shimmy" Shimomura w SDSC i zapytaj go, w jaki sposób włamano się do niego. Nmap 
jest pierwszym programem, jaki znam używający tego sposobu identyfikacji OS'a.

Bit "Don't Fragment" - wiele systemów operacyjnych ustawia bit "Don't Fragment" w nagłówku IP
pakietów, które wysyłają. Ta informacja daje nam pewne korzyści (jakkolwiek może być
denerwująca - 'fragment scan' nmap'a nie działa na komputerach z Solarisem. W każdym razie, nie
wszystkie OS'y ustawiają ten bit i robią to na różne sposoby, więc zwracając uwagę na ten bit
możemy uzyskać sporo informacji na temat danego komputera. Nie widziałem jeszcze nigdzie
zaimplementowanej tej metody.

TCP Initial Window - dotyczy to sprawdzania rozmiaru okna powracających pakietów. Stare skanery
stwierdzają "BSD 4.4" przy wykryciu nie-zerowego okna pakietu RST. Te nowsze, jak queso i nmap
zwracają uwagę na dokładny rozmiar okna, który jest stały dla danego OS'a. Ten test daje nam
sporo informacji, ponieważ część OS'ów może być dokładnie zidentyfikowana tylko na podstawie
okna (np. AIX jest jedynym systemem jaki znam, używającum rozmiaru 0x3F25). W "kompletnie
przepisanym" stosie TCP dla NT5 Microsoft używa 0x402E. Co ciekawe, jest to dokładnie ten sam
numer, jakiego używają Open i FreeBSD.

Wartość ACK - choć może się wydawać, że powinien to być standard, różne implementacje używają
różnych wartości ACK w różnych przypadkach. Na przykład, powiedzmy że wysłałeś FIN|PSH|URG żeby
zamknąć port TCP. Większość implementacji ustawi jako ACK twoją wartość początkową (initial
sequence number - SEQ), chociaż Windows i część co głupszych drukarek odeśle SEQ+1. Jeśli
wyślesz SYN|FIN|URG|PSH na otwarty port, Windows zachowuje się bardzo niekonsekwentnie. Czasami
odeśle twoje SEQ, czasami SEQ++, a jeszcze kiedy indziej pseudolosową wartość. 

ICMP Error Message Quenching - co mądrzejsze OS'y, zgodnie z RFC 1812 limitują liczbę
zwracanych komunikatów o błędach. Na przykład, kernel Linuxa (net/ipv4/icmp.h) ogranicza liczbę
wygenerowanych wiadomości 'destination unreachable' do 80 na 4 sekundy. Jeśli ta liczba zostanie
przekroczona, wprowadza przerwy 1/4 sekundy. Jedynym sposobem na przeprowadzenie tego testu jest 
wysłanie jakiejś ilości pakietów na losowy, wysoki port UDP i zliczenie ilości powracających 
pakietów 'destination unreachable'. Nie widziałem nigdzie zaimplementowanego tego sposobu i 
w sumie nie włączyłem go do nmap'a (poza skanowaniem portów UDP). Ten sposób skanowania zabiera 
więcej czasu, ponieważ potrzebujesz wysłać wiele pakietów i czekać na ich odbiór. Możliwość 
błąkania się po sieci dużej ilości odrzuconych pakietów też nie jest najprzyjemniejsza ;)

ICMP Message Quoting - RFC określają, że pakiety ICMP z informacjami o błędach zawierają w
sobie części komunikatów, które ten błąd wywołują. Dla 'port unreachable' prawie wszystkie
implementacje odsyłają tylko żądany nagłówek IP i 8 bajtów. Jednak Solaris odsyła trochę
więcej, a Linux jeszcze więcej niż Solaris. Największą zaletą jest fakt, że ta metoda pozwala
nmap'owi rozpoznać maszyny z Solarisem i Linuxem nawet wtedy, kiedy nie mają otwartych żadnych
portów.

ICMP Error message echoing integrity - ten pomysł zapożyczyłem od Theo De Raadt (główny
developer OpenBSD). Jak wspomniałem wcześniej, komputery odsyłają część orginalnego komunikatu
razem z błędem 'port unreachable'. Mimo to część implementacji wykorzystuje orginalny nagłówek
jako miejsce do skasowania, dostajesz więc te dane przekłamane. Na przykład, AIX i BSDI
odsyłają pole 'IP total length' powiększone o 20 bajtów. Część BSDI, FreeBSD, OpenBSD, ULTRIX i
VAXen pieprzy otrzymane IP ID. Chociaż suma kontrolna powinna zmieniać się wraz ze zmienionym
TTL, część implementacji (AIX, FreeBSD) zwracają sumę kontrolną równą 0 lub inną dziwną liczbę.
Różne rzeczy dzieją się też z sumą kontrolną UDP. Ogólnie rzecz biorąc, nmap wykonuje 9 różnych
testów na błędach ICMP, żeby wychwycić tak subtelne różnice pomiędzy nimi.

Typ usługi - sprawdzałem wartość TOS (Type of Service) pakietów zwracanych z błędem 'port
unreachable'. Prawie wszystkie implementacje używają 0, ale Linux używa 0xC0. Nie jest żadna ze
standardowych wartości TOS, lecz część nieużywanego (AFAIK) pola pierwszeństwa (precedence
field). Nie wiem, dlaczego jest to ustawiane, ale jeśli otrzymamy 0, będziemy wiedzieć, że to
stara wersja i będziemy w stanie odróżnić starą od nowej. 

Fragmentation Handling - to ulubiona technika Thomasa Ptacek'a z Secure Networks Inc (obecnie
zarządzane przez windziarzy z NAI). Polega ona na tym, że różne implementacje składają w różny
sposób podzielone fragmenty IP. Część nadpisuje starą cześć nowymi
danymi, część 'puszcza przodem' starsze dane. Istnieje wiele testów, których możesz użyć do
stwierdzenia, w jaki sposób pakiet został złożony. Nie dodałem tej możliwości, ponieważ nie
wiem, w jaki sposób można (przenośnie - portable) przesłać fragmenty IP (w szczególności jest
to trudne na Solarisie). Po więcej informacji na temat 'overlapping fragments' sięgnij do
www.secnet.com.

Opcje TCP - to naprawdę żyła złota, jeśli chodzi o wyciąganie informacji. Ich piękno polega na : 

1) są to opcje ogólne, więc nie wszystkie maszyny mają je zaimplementowane
2) wiesz, czy dany host ma je zaimplementowane wysyłając pakiet z ustawioną odp. opcją. Jeśli
dany host akceptuje taką opcję, odsyła ją ustawioną.
3) możesz sprawdzić naraz kilka opcji, wysyłając tylko jeden pakiet.

Nmap wysyła te opcje przy prawie każdym pakiecie próbnym:

Window Scale=10; NOP; Max Segment Size = 265; Timestamp; End of Ops;

Kiedy otrzymasz odpowiedź, zobacz które opcje są ustawione, czyli działające. Niektóre OS'y,
jak ostatnie wersje FreeBSD wspierają wszystkie, ale są też takie, jak Linux 2.0.x które
odpowiadają tylko na kilka. Ostatnie kernele 2.1.x mają support dla wszystkich powyższych. Z
drugiej strony, są bardziej narażone na na przewidywanie TCP sequence.

Nawet jeśli różne systemy operacyjne zawierają implementacje tego samego zestawu opcji, możesz
rozpoznać je po wartościach tych opcji. Na przykład, jeśli wyślesz małą wartość MSS do maszyny
z Linuxem, ogólnie rzecz biorąc, odeśle ci ją z powrotem. Inne maszyny odeślą inne wartości.
Nawet jeśli otrzymasz z powrotem ustawione te same opcje _i_ te same wartości, wciąż możesz
rozpoznać je po kolejności. Na przykład Solaris zwraca
NNTNWME, co znaczy :


a Linux 2.1.122 zwraca MENNTNW. Te same opcje, te same wartości, ale inna kolejność.

Nie widziałem jeszcze żadnego narzędzia do identyfikacji OS'a używającego opcji TCP, choć są
bardzo użyteczne. Jest też kilka innych pożytecznych opcji który można próbwać, np. wsparcie
dla T/TCP i potwierdzenia selektywne (selective ackonwledgements).

chronologia exploitów - nawet po wykonaniu wszystkich powyższych testów, nmap nie może
rozróżnić stosów TCP Win95, Win98 czy WinNT, co jest raczej dziwne, zwłaszcza że Win99 wyszedł
ok. 4 lat po Win95 ;). Można by pomyśleć, że ulepszyli ten stos (np. dodali obsługę
większej ilości opcji TCP), co dałoby nam możliwość rozróżnienia ich od siebie. Niestety, nie
w tym przypadku ;) Stos NT jest najprawdopodobniej taki sam, jak w Win95. I nie zawracali
sobie też głowy jego upgrade'm w Win98.
Nie poddawaj się - istnieje rozwiązanie. Możesz spróbować wczesnych ataków DoS na Windows
(Ping of Death, Winnuke), próbując następnie trochę nowsze (Teardrop, Land). Po każdym ataku,
pinguj je i zobacz, czy się wywaliły. Kiedy padną, będziesz wiedział z dość sporą dokładnością 
jakie hotfixy/servicepacki ma zainstalowane.
Nie dodałem tej opcji do nmap'a, chociaż muszę przyznać, że jest to kuszące :)

odporność na SYN Flood - cześć OS'ów przestanie akceptować nowe połączenia, jeśli wyślesz
do nich za dużo fałszywych pakietów SYN (fałszowanie pakietów pozwala uniknąć problemów z 
restartowaniem połączeń przez jądro).  Wiele OS'ów może odebrać tylko 8 pakietów. Nowsze kernele
Linuxa (oraz inne systemy operacyjne) wykorzystują mechanizm SYN cookies w celu zapobiegania
tym problemom. Możesz więc dowiedzieć się czegoś o danym OS'ie wysyłając 8 pakietów ze
sfałszowanego źródła na jakiś otwarty port i sprawdzając, czy sam możesz nawiązać połączenie 
z tym portem. Ta opcja nie została dodana do nmap'a, ponieważ sporo osób denerwowało się,
kiedy zasypywałeś ich SYN floodem. Nawet tłumaczenie, że chciałeś tylko sprawdzić, jaki OS
mają uruchomiony nie pomagało ich uspokoić :)

IMPLEMENTACJA NMAP'A

Stworzyłem implementację wspomnianych wyżej technik wykrywania OS'ów, z wyjątkiem tych, które
z góry wyłączyłem. Dodałem je do nmap'a, który ma również taką zaletę, iż wie, które porty są
otwarte/zamknięte do fingerprintingu, więc nie musisz mu ich podawać. Nmap jest kompilowalny
na Linuxie, *BSD, Solarisie 2.51 i 2.6 oraz na kilku innych OS'ch.
Nowa wersja nmapa czyta plik w którym zawarte są szablony Fingerprinta napisane wg. prostej
gramatyki. Oto przykład :

FingerPrint  IRIX 6.2 - 6.4 # Thanks to Lamont Granquist
TSeq(Class=i800)
T1(DF=N%W=C000|EF2A%ACK=S++%Flags=AS%Ops=MNWNNT)
T2(Resp=Y%DF=N%W=0%ACK=S%Flags=AR%Ops=)
T3(Resp=Y%DF=N%W=C000|EF2A%ACK=O%Flags=A%Ops=NNT)
T4(DF=N%W=0%ACK=O%Flags=R%Ops=)
T5(DF=N%W=0%ACK=S++%Flags=AR%Ops=)
T6(DF=N%W=0%ACK=O%Flags=R%Ops=)
T7(DF=N%W=0%ACK=S%Flags=AR%Ops=)
PU(DF=N%TOS=0%IPLEN=38%RIPTL=148%RID=E%RIPCK=E%UCK=E%ULEN=134%DAT=E)

Spójrzmy na pierwszą linię (dodaję znaczniki '>') : 

> FingerPrint  IRIX 6.2 - 6.3 # Thanks to Lamont Granquist

Mówi nam to tyle, że fingerprint odejmuje IRIX'y 6.2 do 6.3, a Lamont Granquist podesłał mi
adresy IP albo fingerprinty testowanych maszyn IRIX'owych.

> TSeq(Class=i800)

Oznacza to, że ISN sampling należy do klasy 'i800', czyli kolejny numer jest większy od 
wcześniejszego o 800.

> T1(DF=N%W=C000|EF2A%ACK=S++%Flags=AS%Ops=MNWNNT)

Test nazwany jest T1 (od test1, prawda że mądre ;p ?). W tym teście wysyłamy pakiet SYN z
ustawionymi kilkoma opcjami na otwarty port. DF=N oznacza, że bit "Don't fragment" nie może 
zostać ustawiony w odpowiedzi. W=C000|EF2A oznacza, że okno oferowane (advertised window)
musi być równe 0xC000 albo 0xEF2A. ACK=S++ mówi, że potwierdzenie jakie otrzymamy musi być 
naszą sekwencją inicjującą (initial sequence) zwiększoną o 1. Flags=AS oznacza, że flagi ACK 
i SYN zostały wysłane w odpowiedzi. Ops=MNWNNT mówi, że opcje w odpowiedzi muszą być w następującym
porządku:



> T2(Resp=Y%DF=N%W=0%ACK=S%Flags=AR%Ops=)

Test 2 dotyczy NULL z takimi samymi opcjami na otwarty port. Resp=y oznacza, że musimy uzyskać
odpowiedź. Ops= oznacze, że żadne opcje nie muszą być ustawione w pakiecie zwrotnym. Wycinając
całkowicie '%Ops=' uzyskujemy, że będzie pasował każdy zestaw opcji.

> T3(Resp=Y%DF=N%W=400%ACK=S++%Flags=AS%Ops=M)

Test 3 to opcje SYN|FIN|URG|PSH wysłane na otwarty port.

> T4(DF=N%W=0%ACK=O%Flags=R%Ops=)

ACK na otwarty port. Zauważ, że nie mamy tutaj Resp=. Oznacza to, że brak odpowiedzi (pakiet
został zgubiony w sieci lub nie przepuszczony przez firewall) nie dyskwalifikuje wzorca, jeśli
inne testy pasują. Zrobiliśmy tak, ponieważ w zasadzie każdy OS odeśle odpowiedź, więc brak
odpowiedzi to najczęściej wina sieci,a nie samego OS'a. Resp jest w testach 2 i 3, ponieważ
część systemów może je odrzucić bez odpowiadania.

> T5(DF=N%W=0%ACK=S++%Flags=AR%Ops=)
> T6(DF=N%W=0%ACK=O%Flags=R%Ops=)
> T7(DF=N%W=0%ACK=S%Flags=AR%Ops=)

Testy SYN, ACK i FIN|PSH|URG na zamknięte porty. Zawsze ustawione są te same opcje. 
(? probably obvious given the descriptive names 'T5', 'T6', and 'T7' :). ?)

> PU(DF=N%TOS=0%IPLEN=38%RIPTL=148%RID=E%RIPCK=E%UCK=E%ULEN=134%DAT=E)

To duże coś to test 'port unreachable'. Powinieneś już wiedzieć, co znaczy DF=N. TOS=0
oznacza, że pole IP 'type of service' jest równe 0. Następne dwie wartości podają wartości pól
'IP total length field' nagłówka IP i całkowitą długość podaną w odpowiedzi. RID=E oznacza, 
że oczekiwana jest wartość RID, którą dostaniemy w zwrocie naszego orginalnego pakietu UDP.
RIPCK=E oznacza, że suma kontrolna nie została spieprzona (jeśli była, RIPCK=F). 
UCK=E - wartość UDP też jest poprawna.  Następnie jest długość UDP (0x134); DAT=E oznacza że 
dane w UDP zostały zwrócone prawidłowo.
Od czasu, kiedy większość implementacji (łącznie z tą) nie zwraca w ogóle danych UDP, DAT=E
ustawiane jest domyślnie.

Wersja nmap'a z tą funkcją jest w 6-tej fazie prywatnych beat-testów. Może pojawić się w
momencie, kiedy będziesz czytał to w Phracku - ale może też nie. Zobacz na
http://insecure.org , gdzie znajdziesz najnowszą wersję.

KILKA POPULARNYCH SERWERÓW

Mamy tu zabawne rezultaty całego naszego wysiłku. Weźmy losowe maszyny w Internecie i
sprawdźmy, na jakim OS'ie stoją. Większość z nich ma wyłączone bannery telnet'u itp. żeby nie
ujawniać tych informacji. Ale to na nic - mamy nowego fingerprintera ;> Jest to dobry sposób
na pokazanie użytkownikom  jakimi są lamerami ;)

W tym przykładzie nmap został użyty w sposób : nmap -sS -p 80 -O -v 

Zwróć uwagę, że większość tych skanów została przeprowadzona 18.X.1998. Część tych gostów może
już być zmieniona/upgrade'nięta.

Nie wszystkie site'y tutaj lubię.

# "Hacker" sites or (in a couple cases) sites that think they are
www.l0pht.com        => OpenBSD 2.2 - 2.4
insecure.org     => Linux 2.0.31-34
www.rhino9.ml.org    => Windows 95/NT     # No comment :)
www.technotronic.com => Linux 2.0.31-34
www.nmrc.org         => FreeBSD 2.2.6 - 3.0
www.cultdeadcow.com  => OpenBSD 2.2 - 2.4
www.kevinmitnick.com => Linux 2.0.31-34  # Free Kevin!
www.2600.com         => FreeBSD 2.2.6 - 3.0 Beta
www.antionline.com   => FreeBSD 2.2.6 - 3.0 Beta
www.rootshell.com    => Linux 2.0.35  # Changed to OpenBSD after
 					                  # they got owned.

# Security vendors, consultants, etc.
www.repsec.com       => Linux 2.0.35
www.iss.net          => Linux 2.0.31-34
www.checkpoint.com   => Solaris 2.5 - 2.51
www.infowar.com      => Win95/NT

# Vendor loyalty to their OS
www.li.org           => Linux 2.0.35 # Linux International
www.redhat.com       => Linux 2.0.31-34 # I wonder what distribution :)
www.debian.org       => Linux 2.0.35
www.linux.org        => Linux 2.1.122 - 2.1.126
www.sgi.com          => IRIX 6.2 - 6.4
www.netbsd.org       => NetBSD 1.3X
www.openbsd.org      => Solaris 2.6     # Ahem :) (its because UAlberta
                                        # is hosting them)
www.freebsd.org      => FreeBSD 2.2.6-3.0 Beta

# Ivy league
www.harvard.edu      => Solaris 2.6
www.yale.edu         => Solaris 2.5 - 2.51
www.caltech.edu      => SunOS 4.1.2-4.1.4  # Hello! This is the 90's :)
www.stanford.edu     => Solaris 2.6
www.mit.edu          => Solaris 2.5 - 2.51 # Coincidence that so many good
                                           # schools seem to like Sun?
                                           # Perhaps it is the 40% .edu discount :)
www.berkeley.edu     => UNIX OSF1 V 4.0,4.0B,4.0D
www.oxford.edu       => Linux 2.0.33-34  # Rock on!

# Lamer sites
www.aol.com          => IRIX 6.2 - 6.4  # No wonder they are so insecure :)
www.happyhacker.org  => OpenBSD 2.2-2.4 # Sick of being owned, Carolyn?
                                        # Even the most secure OS is
	                                    # useless in the hands of an 
									    # incompetent admin

# Misc
www.lwn.net          => Linux 2.0.31-34 # This Linux news site rocks!
www.slashdot.org     => Linux 2.1.122 - 2.1.126
www.whitehouse.gov   => IRIX 5.3
sunsite.unc.edu      => Solaris 2.6

Notes: Microsoft w swoim tekście nt bezpieczeństwa powiedział "to założenie zmieniło się przez
lata, podczas których Windows NT zyskał dużą popularność ze względu na swoje zabezpieczenia".
Hm... z tego miejsca nie wydaje mi się, żeby NT zyskał zbyt duża popularność wśród
społeczności ludzi zajmującej się bezpieczeństwem :) Widzę tylko 2 maszyny z NT w całej
grupie, a Windows jest łatwy do rozpoznania przez nmap'a.

Oczywiście, jest jeszcze jeden host, który musimy sprawdzić. To strona WWW ultra-tajnej
organizacji Transmeta. Interesujące, że została w głównej części założona przez Paula Allena z
Microsoftu, a pracuje tam Linus Torvalds. Czy został tam NT, czy przyłączyli się do rewolucji
Linuxa ? Zobaczmy :

Użyjemy nmap'a w ten sposób : nmap -sS -F -o transmeta.log -v -O www.transmeta.com//24

Skan SYN na znane porty (z /etc/services), loguje wyniki do 'transmeta.log', uruchomiony jest
w trybie werbalnym (verbose mode), sprawdza typ OS'a skanując klasę C - sieć, gdzie znajduje
się www.transmeta.com. Oto najważniejsze z rezultatów :

neon-best.transmeta.com (206.184.214.10) => Linux 2.0.33-34
www.transmeta.com (206.184.214.11) => Linux 2.0.30
neosilicon.transmeta.com (206.184.214.14) => Linux 2.0.33-34
ssl.transmeta.com (206.184.214.15) => Linux unknown version
linux.kernel.org (206.184.214.34) => Linux 2.0.35
www.linuxbase.org (206.184.214.35) => Linux 2.0.35 ( possibly the same
                                      machine as above )

Myślę, że odpowiedź na nasze pytanie jest całkiem jasna :)

PODZIĘKOWANIA

Nmap nie byłby w stanie wykryć tak wiele różnych OS'ów, gdyby nie pomoc wielu ludzi z
prywatnego beta-team w wynajdywaniu nowych i ekscytujących maszyn do fingerprintu ! W
szczególności Jan Koum, van Hauser, Dmess0r, David O'Brien, James
W. Abendschan, Solar Designer, Chris Wilson, Stuart Stock, Mea Culpa,
Lamont Granquist, Dr. Who, Jordan Ritter, Brett Eldridge, and Pluvius
wysłali mi tony IP różnych maszyn i/lub fingerprinty maszyn nie osiągalnych przez Internet.

Podziękowania dla Richarda Stallmana za napisanie GNU Emacs. Ten artykuł nie byłby tak
porządnie ułożony, gdybym używał vi czy cat i ^D.

Pytania i komentarze można wysyłać do fyodor@insecure.org. Nmap'a można zciągnąć z
http://insecure.org/nmap.